brieven aan de duisternis - brigid kemmerer recensie

Brieven aan de duisternis – Brigid Kemmerer – recensie

Vandaag een recensie van het boek Brieven aan de duisternis van Brigid Kemmerer. Het is een prachtig boek wat heerlijk weg leest. Benieuwd waar het over gaat? Lees dan snel verder.

Ik zou net zo goed brieven aan de duisternis kunnen schrijven en een antwoord verwachten.

Ik weet niet eens wie je bent, maar ik heb het gevoel dat ik je begrijp.

Ik heb het gevoel dat jij mij begrijpt.

Juliet laat brieven achter op het graf van haar moeder. Declan werkt op het kerkhof vanwege een taakstraf. Wanneer hij een van Juliets brieven vindt, ontstaat een bijzondere briefwisseling, die zich al snel uitbreidt naar mail en app. Op papier en beeldscherm vertellen Juliet en Declan elkaar alles, denkend dat ze elkaar nog nooit ontmoet hebben. Ze zitten echter op dezelfde middelbare school. Wat doe je als de enige persoon die je echt volledig vertrouwt niet is wie je dacht dat hij was?

Juliet is dol op fotograferen, maar kan zich er sinds de dood van haar moeder niet meer toe zetten. Haar moeder was haar grote voorbeeld en ze keek erg tegen haar op. Juliet’s moeder fotografeerde in oorlogsgebieden en was voor haar werk vaak weg. Daarom schreven ze altijd brieven naar elkaar. Na haar dood mist Juliet de gesprekken die ze met haar moeder kon hebben. Ze besluit haar moeder na haar dood nog steeds te schrijven en laat de brief voor haar achter op het graf. Maar dan reageert er een vreemde op haar brief..

Declan’s leven is een puinhoop. Zijn zusje is verongelukt en zijn vader zit in de gevangenis. Zijn moeder is sindsdien een wrak en haar vriendjes ook niet om naar huis te schrijven (pun intended). Alle leraren op school denken altijd het ergste van hem en laten hem om de haverklap nablijven. Zijn taakstraf op het kerkhof maakt het er ook niet beter op. Hij is wanhopig en als hij een brief op het kerkhof vind bij een graf met een intrigerende datum, kan hij niet anders dan de brief lezen.. en erop reageren.

“Brieven aan de duisternis is een prachtig boek over verlies, liefde en het vinden én omarmen van jezelf.”

Wow. Het is al even geleden dat ik een boek heb gelezen dat zo heerlijk weg leest! Ik zat er vanaf bladzijde 1 gelijk in en het liet me tot het einde niet meer los. Het is mooi om te lezen hoe Juliet en Declan leren omgaan met hun emoties, verleden en verdriet en zo langzaam toeleven naar een betere toekomst. Brieven aan de duisternis is een prachtig boek over verlies, liefde en het vinden én omarmen van jezelf. Maar ook een boek over het verwerken van groot verlies. Ja, ik vond het boek echt prachtig.

Geef een reactie